Alumnat Papieski w Braniewie – istniejąca w latach 1578–1798 uczelnia w Braniewie, kształcąca osoby świeckie (do 1626) i kandydatów do kapłaństwa i pracy misyjnej.

Z inicjatywą zakładania tego typu szkół wyszedł papież Grzegorza XIII, ażeby przeciwstawić się protestantyzmowi i by odzyskać dla katolicyzmu już protestanckie kraje, a także w celu zjednoczenia niektórych Kościołów prawosławnych z Kościołem katolickim. Pierwsze alumnaty papieskie powstały w Rzymie od 1573 roku. Potrzeba zakładania alumnatów bliżej terenów misyjnych zadecydowała o lokalizowaniu ich także poza Rzymem. Seminaria te pełnomocnicy papiescy (legaci) organizowali przy kolegiach jezuickich.

Alumnaty papieskie fundował, a następnie utrzymywał w całości lub częściowo, papież. Alumnaty powstałe w Europie w XVI w. prowadzili jezuici (do czasu ich kasaty, później były przejmowane przez inne zakony bądź kasowane). Program studiów był najczęściej 4- lub 5-letni, obejmował nauki humanistyczne, filozoficzne i teologiczne. Alumnatem zarządzał regens, co trzy lata wyznaczany przez rektora kolegium jezuickiego w porozumieniu z biskupemKultura. Historia. Książka. Zbiór studiów, Anna Dymmel , Bożena Rejakowa, Wydawnictwo: Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin 2012, s.