Miał z żoną córkę Jadwigę (1869–1956) i syna Kazimierza (1871–1919).
Prawie do końca życia mieszkał w Prusinie.
Zmiany po rewolucji w Rosji wywarły duży wpływ na życie Cichińskiego. Pracując ze słownikiem, utracił wzrok i został starym i bezradnym człowiekiem. 21 stycznia 1922 roku Rada Komisarzy Ludowych BSRR postanowiła wypłacić Cichińskiemu, który się znalazł w trudnej sytuacji życiowej, 1 mln rubli. Nie ma informacji o tym, czy te pieniądze były mu przekazane.
Bełaruska-polska-rasijski słoŭnik Pracował nad swoim słownikiem około 30–40 lat. Zdołał zarejestrować około 200 tys. leksemów i ich wariantów. Wszystkie materiały zajmowały ok. 10 tys. stron. Słownik odzwierciedlał białoruską leksykę różnych warstw społecznych. Białoruska leksyka zapisana jest łacińskimi literami i w razie konieczności transkrybowana cyrylicą. Wykorzystanie łacinki spowodowało odejście od sztucznego podawania białoruskich leksemów gwarowych zgodnie z pisownią rosyjską, co podnosi walory słownika ze względu na lepsze odzwierciedlenie wymowy białoruskiej. W 1921 r. krewni autora sprzedali rękopis przedstawicielowi Komisariatu Oświaty Ludowej BSRR w Moskwie.
W latach 30. słownik był przygotowany do druku w 16 tomach, jednak zaginął podczas II wojny światowej. Zachowała się tylko jego część zawierająca ok. 125 tys.