Kariera polityczna W 1897 Michelet zaangażował się w lokalną politykę w Bærum, gdzie był burmistrzem od 1899 do 1910. Został wybrany do parlamentu Norwegii z okręgu Bærum og Follo w 1909. W Stortingu zaczął pracować w różnych stałych komisjach, zaś w 1919 został przewodniczącym stałej komisji do spraw konstytucyjnych. Od 1920 do 1921 sprawował funkcję ministra spraw zagranicznych w pierwszym i drugim gabinecie Otto Halvorsena. Jako minister spraw zagranicznych Michelet zmierzył się z kilkoma poważnymi problemami, takimi jak konflikt duńsko-norweski o Grenlandię oraz złagodzenie norweskiej polityki alkoholowej. To ostatnie spowodowało, że Norwegia ponownie otworzyła się na import wina i napojów spirytusowych z krajów południowej Europy, w tym z Francji. Partia Micheleta niedługo później przegrała jednak spór z parlamentarnymi zwolennikami utrzymania rygorystycznego prawa, a także uległa sankcjom Hiszpanii na produkty rybne, co zmusiło rząd do dymisji.

Po śmierci premiera Halvorsena Michelet pełnił w dniach 24–30 maja 1923 funkcję premiera Norwegii.