Parafia Najświętszego Serca Pana Jezusa w Ilii – rzymskokatolicka parafia znajdująca się w archidiecezji mińsko-mohylewskiej, w dekanacie wilejskim, na Białorusi.
Historia Parafia istnieje od 1669 r., kiedy na terenie majątku Hlebowiczów, ówczesnych właścicieli Ilii, zbudowano kościół. W XVIII w. dwór kilkakrotnie zmieniał właścicieli. W 1726 r. Michał Sawicki, łowczy Wielkiego Księstwa Litewskiego i właściciel miasteczka przeniósł drewniany kościół z majątku do centrum, a w 1772 r. Brygida Petronela Sołłohub z d. Radziwiłł zbudowała nowy drewniany budynek, konsekrowany pod wezwaniem św. Michała Archanioła. W XVIII w. przy kościele działał szpital, ufundowany w 1726 r. oraz Bractwo Jezusa i św. Różańca założone w 1772 r. Na terenie parafii znajdował się filialny kościół w Wiazyniu oraz od 1765 r. kaplica w iliańskim majątku Sołłohubów.
Po upadku powstania styczniowego parafia została zlikwidowana, a kościół w 1866 r. przekształcony w cerkiew prawosławną. Po wydaniu w 1905 r. przez cara Mikołaja II manifestu o tolerancji religijnej, miejscowi katolicy mieli możliwość budowy nowego kościoła. W latach 1907–1909 wzniesiono murowany kościół, ufundowany przez parafian oraz Ignacego Tukałło z pobliskich Ościukowicz.