Szolef (hebr. שולף) – izraelski prototyp haubicy samobieżnej kalibru 155 mm na podwoziu czołgu Merkawa Mk 1. Była to odpowiedź na rozpoczęte w latach 70. XX wieku prace rozwojowe nad haubicą samobieżną krajowej produkcji. Prace trwały w latach 1984-1986, a w ich trakcie zbudowano 2 prototypy. Pomimo zaawansowanych prac nad konstrukcją, Siły Obronne Izraela zdecydowały się na dalsze użytkowanie zmodernizowanych wersji amerykańskiej haubicy samobieżnej M109.
Historia Wojna Jom Kipur w 1973 roku oraz wojna w Libanie sprawiły, że dowództwo armii izraelskiej skupiło się na rozwoju artylerii samobieżnej. Oba konflikty uświadomiły wojskowym rolę i istotę artylerii o średnim lub dużym zasięgu, która może szybko zmieniać swoją lokację i razić cele różnego typu. Ponadto armia dostrzegła niedobory tego typu broni w jednostkach wojskowych oraz nieefektywne wykorzystanie posiadanych już haubic. Początkowo prace koncepcyjne miały oprzeć się na podwoziu czołgu Szot. Firma Soltam Systems powiększyła wieżę czołgu oraz opracowała haubicę do niej. Jednocześnie podjęto badania nad amunicją dalekiego zasięgu.