Oczy złożone o fasetkach zbudowanych z soczewki i stożka krystalicznego występowały jednak również u trylobitów, co podważa uznawanie tej cechy za apomorfię żuwaczkowców i wskazywać może na siostrzaną ich relację z trylobitami lub wywodzenie się od nich. Strausfeld i współpracownicy w pracy z 2016 sugerowali nawet obecność takich oczu u zajmujących bazalną pozycję wśród stawonogów Radiodonta, co oznaczać by musiało ich wtórną utratę w linii rozwojowej szczękoczułkowców.
Monofiletyzm żuwaczkowców potwierdzają wyniki licznych molekularnych analiz filogenetycznych, w tym: Regiera i innych w 2010, Oakley’a i innych z 2013, Schwentnera i innych z 2017 oraz Lozano-Fernandeza i innych z 2019. Badania metodą zegara molekularnego przeprowadzone przez Schwentnera i innych w 2017 wskazują, że pojawiły się one w ediakarze.
W przypadku wyróżniania żuwaczkowców jako taksonu, pozostałe stawonogi bywają grupowane w takson bezżuwaczkowców.
Alternatywą dla żuwaczkowców jest hipoteza Myriochelata – kladu obejmującego wije i szczękoczułkowce.
Kladogramy Wg Lozano-Fernandeza z 2019
Wg Schwentnera z 2017
Wg Oakley’a i innych z 2013
Wg Regiera i innych z 2010
Przypisy
Kategoria:Stawonogi