Bucknall objął to stanowisko 27 stycznia 1944 r. ponownie jako generał porucznik czasu wojny. 11 marca jego stopień generała porucznika został zatwierdzony na stałe. Jednak szef Imperialnego Sztabu Generalnego, gen. Alan Brooke uważał, że Bucknall nie nadaje się do dowodzenia na tym poziomie. W sierpniu 1944 r. został usunięty ze stanowiska, ze względu na stosunkowo słabe wyniki bojowe XXX Korpusu, w szczególności porażkę w operacji Perch, i został zastąpiony przez gen. Briana Horrocksa. Montgomery przyznał później, że popełnił błąd, mianując Bucknalla na to stanowisko, a ten w listopadzie 1944 r., ponownie zdegradowany do stopnia generała dywizji, otrzymał dowództwo sił niebojowych w Irlandii Północnej. Sprawował je aż do przejścia na emeryturę wojskową 4 marca 1948 r., po czym otrzymał honorowy awans na generała porucznika.
Po wojnie W 1952 r. Bucknall otrzymał funkcję honorowego pułkownika swego macierzystego Pułku Middlesex, którą pełnił do 1959 r. Zmarł w wieku 86 lat 7 grudnia 1980 r. w domu spokojnej starości w londyńskim Cheam.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Brytyjscy generałowie Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Imperium brytyjskie) Kategoria:Uczestnicy II wojny światowej Kategoria:Urodzeni w 1894 Kategoria:Zmarli w 1980 Kategoria:Odznaczeni Orderem Łaźni Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Wojskowym (Wielka Brytania)