Stowarzyszenie Nauczycieli Szkół Zawodowych z siedzibą w Warszawie – przedwojenna organizacja powołana do życia 18 marca 1928 roku przez zjazd delegatów polskich szkół zawodowych. Początkowo w skład Zarządu Głównego weszło 7 osób, w tym: Wincenty Czerwiński, Kazimierz Wróblewski oraz inż. Kazimierz Silberbach. W późniejszym okresie skład zarządu poszerzono o dodatkowe dwie osoby.
W ramach Stowarzyszenia od samego początku prężnie działały koła Warszawskie, Bydgoskie, Krakowskie, Grudziądzkie i Wileńskie, a także sekcje: Szkół Handlowych, Szkół Technicznych, Dyrektorów Szkół Technicznych i Rzemieślniczych oraz Szkół Żeńskich. W pierwszych latach działalności utworzone zostały koła w Katowicach, Sosnowcu, Rybniku, Bielsku-Białej, Łodzi, Krakowie oraz Jarosławiu. W 1937 roku istniało już 31 kół i 5 placówek, do najliczniejszych zaliczano koła w Wilnie, Lwowie, Poznaniu, Krakowie, Łodzi, Katowicach i Warszawie.
W 1932 roku powołana została Kasa Pożyczkowo-Oszczędnościowa Stowarzyszenia, na czele której stanął Wacław Habdank-Wyczółkowski.