Historia thumb|200px|Ad Verheul, współtwórca metody Metoda została zainicjowana w końcówce lat 70. XX wieku w Holandii. We wstępnej fazie rozwoju adresowano ją do chorych z głębokimi i sprzężonymi niepełnosprawnościami, którzy nie poddawali się łatwo innym metodom i formom terapii. Z czasem metoda stała się popularna na całym świecie, a jej stosowanie rozszerzono na inne grupy pacjentów, takie jak seniorzy demencyjni, osoby autystyczne, cierpiące na bóle przewlekłe, z urazami czaszkowo-mózgowymi, niepełnosprawnością fizyczną, a także z chorobami onkologicznymi. I tak w latach 80. XX wieku metodę implikowano w Wielkiej Brytanii, Szwecji, Kanadzie oraz Niemczech, a w 90. w całym świecie rozwiniętym, głównie w takich krajach, jak Dania, Belgia, Norwegia, Finlandia, Australia, Japonia, USA, Izrael i niektóre państwa Europy Środkowej. W Polsce pionierskie kroki wykonali pracownicy Domu Pomocy Społecznej dla Dzieci i Młodzieży Niepełnosprawnej Intelektualnie w Grabiu zarządzanego przez Zgromadzenie Sióstr św.