W s.d.ś prowadzone są zajęcia rewalidacyjne z osobami głębiej upośledzonymi umysłowo, ze sprzężonymi zaburzeniami, mające na celu stymulację polisensoryczną, pobudzanie zmysłów, wyzwalanie aktywności własnej osób poddanych terapii, zwiększenie ich możliwości nawiązania i utrzymania kontaktu z opiekunem, a także sprzyjających wyciszeniu emocjonalnemu, łagodzeniu stresów, relaksacji, odprężeniu oraz doświadczaniu poczucia bezpieczeństwa.
Głównymi atrybutami sal są różne urządzenia, które dzięki wyrazistym i intensywnym bodźcom zmysłowym pobudzają aktywność korzystających. Wyposażenie to jest atrakcyjne i przyjemne w percepcji dotykowej, słuchowej i wzrokowej, co wpływa na szczególną atmosferę sesji terapeutycznych, dodatkowo kreowaną przez spokojną muzykę w tle, przytłumione oświetlenie, wygodne miejsca, jak również porozumiewanie się szeptem.
Krytyka Część badań sugeruje korzystny wpływ terapii na odbiorców, część sugeruje brak takiego wpływu, a część sygnalizuje o zachowaniach niekorzystnych, np. nadmiernym pobudzeniu uczestników.