Była odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi. W 1955 r. otrzymała wyróżnienie Podkomitetu Literatury i Sztuki Nagrody Państwowej za powieść Leśne doły.
Mężem Weroniki Tropaczyńskiej-Ogarkowej był kpt. żandarmerii Franciszek Ogarek, jeniec obozu w Ostaszkowie, ofiara zbrodni katyńskiej, zamordowany w Twerze w 1940 r., a jedyną córką Halina Ogarek-Czoj (1931–2004).
Zmarła w Warszawie, pochowana 11 maja 1957 na cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera A30-4-13).
Publikacje Serce matki, Instytut Teatrów Ludowych, Warszawa 1938 Jesteśmy czujne i odporne , Instytut Teatrów Ludowych, Warszawa 1938 Dom pod krzyżem, t. I–II, nakładem Organizacji Organizacji Przysposobienia Wojskowego Kobiet, Warszawa 1939 O wolność narodu i człowieka: : opowiadania z dziejów ojczystych dla kl. VI szkoły powszechnej, współautorzy W. Hoszowska, T. Szczechura, Instytut Wydawniczy „Nasza Księgarnia”, Warszawa 1946 Było to dawno ...: opowiadania z dziejów ojczystych dla IV klasy szkoły powszechnej, współautorzy W. Hoszowska, T. Szczechura, Instytut Wydawniczy „Nasza Księgarnia”, Warszawa 1946 I my walczymy o pokój, Nasza Księgarnia, Warszawa 1950 Za godzinę zbiórka (1951) Żołnierze Kościuszki, t.