Kampania w Afryce Północnej thumb|Gott, na zdjęciu drugi od prawej, na odprawie prowadzonej przez gen. Neila Ritchiego Awansowany na podpułkownika w październiku 1938 r. do dowodzenia 1. batalionem Królewskiego Korpusu Strzelców, który po przeniesieniu z Birmy do Egiptu, stał się częścią Dywizji Mobilnej (później znanej jako 7 Dywizja Pancerna, „Pustynne Szczury”), Gott zajmował coraz wyższe stanowiska w oddziale; był kolejno głównym oficerem sztabu dywizji dowódcą Grupy Wsparcia jako pełniący obowiązki brygadiera, oraz dowódcą generalnym pełniącym obowiązki generała dywizji w 7 Dywizji Pancernej.
Pod dowództwem Gotta Grupa Wsparcia działała dobrze od początku kampanii; najpierw w potyczkach granicznych od czerwca 1940 r.; później poprzez przeprowadzenie zorganizowanego odwrotu we wrześniu podczas włoskiej inwazji na Egipt we wrześniu oraz podczas operacji Compass w grudniu, pod koniec której wojska brytyjskie przeszły do kontrataku, podbiły Cyrenajkę i zniszczyły włoską 10 Armię w lutym następnego roku.