Demokratyzacja Radia Po II wojnie światowej nastąpiły głębokie zmiany w rozwoju gospodarczym i współpracy międzynarodowej, z bardzo widocznymi skutkami politycznymi, społecznymi i kulturowymi. Rozwój badań naukowych w związku z technologią i przemysłem był gwałtowny, w połączeniu z bezprecedensowym wzrostem gospodarczym, który również ukształtował i promował sektor komunikacji. Ustanawiając epokę elektroniki, tranzystor, opracowany w laboratoriach Bell Company, umożliwił miniaturyzację odbiorników radiowych, a także znacznie zmienił ich koszt, co przełożyło się na prawdziwą demokratyzację radia. W kontekście portugalskim epoka powojenna naznaczona była oczekiwaniem odnowy politycznej – wkrótce upadła – wraz z pojawieniem się nowych sił opozycyjnych na poziomie politycznym i społecznym, ale także wymogami planowania gospodarczego i współpracy międzynarodowej. W krótkim okresie największym wyzwaniem dla ciągłości Estado Novo było pojawienie się ruchów wyzwoleńczych w Afryce i wybuch wojny kolonialnej w 1961 r. W historii Radia Portugalskiego i wraz z rozwojem technologicznym związanym z radiem lata 50. i 60. XX wieku były oznaczone wzmocnieniem zasięgu krajowego poprzez instalację nowych regionalnych nadawców i kontynentu amerykańskiego, gdzie znaczna część Wspólnoty portugalskie.