W okresie rewolucyjnym losy publicznego radia były zabezpieczane między komisją wojskową a komisją cywilną, której członkowie pochodzili głównie z gazety „La Republica”. W kwietniu 1976 r. Statut publicznego radia utworzył Zgromadzenie Radiofonii i Telewizji oraz Radę Informacyjną, która jednak nigdy nie weszła w życie. Następne lata upłynęły pod znakiem trudności finansowych, które doprowadziły do ogólnej reorganizacji. Od 1977 r. Liberalizacja pasma częstotliwości modulowanej (FM) stymulowała ruch wolnych radiostacji, wraz z pojawieniem się ponad 500 małych stacji, z których wiele jest lokalnych, w całym kraju: „radio pirackie”. Wśród nich było TSF Radio Jornal, później licencjonowane. Pod koniec lat siedemdziesiątych radio dotarło do ponad 80 procent populacji Portugalii, przy czym największy odsetek odbiorców stanowią RCP, Rádio Renascença i RDP Antena 1. W tym czasie wśród kanałów wyprodukowanych przez RDP był Rádio Comercial, utworzony w 1979 r., Z programem skierowanym bardziej do młodych ludzi.