FN=64.
Budowa ciała Ctenomys lessai, podobnie jak inne gatunki tukotuko, charakteryzuje mocna budowa ciała, małe oczy (ale jak na zwierzęta podziemne stosunkowo duże) ulokowane w górnej części czaszki. Tułów ma kształt cylindryczny. Uszy są małe. Ogon gruby i stosunkowo krótki. Łapy, wyposażone w mocne pazury, są przystosowane do kopania tuneli. Długie siekacze i mocne pazury stanowią dla wszystkich tukotuko podstawę adaptacyjną do życia pod ziemią. Są niezbędne do drążenia tuneli. Ctenomys używają do prac ziemnych siekaczy. Drążą z zamkniętymi pyszczkami. W zakresie kształtu czaszki u tukotuko występuje duża zmienność międzygatunkowa.
Ctenomys lessai jest opisywane jako gryzoń o małej lub średniej wielkości. Sierść gęsta, cienka i miękka. Włosy w części grzbietowej mają długość około 0,5–2 cm i są wybarwione na kolor od oliwkowobrązowego do płowobrązowego. Wzdłuż grzbietu przebiega pas wybarwiony na goździkowobrązowy. Część brzuszna jest płowooliwkowa. Podszerstek jest dwukolorowy, ale u młodych osobników ma jednolity szary kolor. Ogon jest krótki, pokryty włosem wybarwionym na kolor oliwkowobrązowy. Końcówka ogona jest jaśniejsza. Górne siekacze są jasnożółte, w odcieniach od żółtoochrowego do barwy kości słoniowej.