3 kwietnia 1993 r. przywódcy bośniackich Chorwatów spotkali się w Mostarze w celu omówienia realizacji i postanowili wdrożyć utworzenie „prowincji chorwackich” (prowincje 3, 8 i 10), podporządkowując bośniackie siły zbrojne Sztabowi Generalnemu Chorwackiej Rady Obrony (chor. Hrvatsko vijeće obrane, HVO), formacji wojskowej bośniackich Chorwatów.
Według Agencji Reutera 4 kwietnia centrala HVO w Mostarze wyznaczyła termin podpisania przez prezydenta Republiki Bośni i Hercegowiny Aliję Izetbegovića powyższej umowy i oświadczyła: „Jeśli Izetbegović nie podpisze umowy do 15 kwietnia, HVO jednostronnie wyegzekwuje jej wykonanie w prowincjach 3, 8 i 10”. W wiadomości przekazanej od liderów HVO, Dario Kordića, Ignaca Koštromana i Anto Valentę, Chorwaci zostali poinstruowani, aby wywiesić więcej chorwackich flag na budynkach.
Zorganizowany atak W piątek 16 kwietnia 1993 r. o godz. 5:30 siły chorwackie jednocześnie zaatakowały miejscowości Vitez, Stari Vitez, Ahmići, Nadioci, Šantici, Pirići, Novaci, Putiš i Donja Večeriska. Generał HVO mówił o 20 do 22 miejscach jednoczesnego uderzenia na całej drodze łączącej Vitez, Travnik i Busovača.