Dzięki temu, że plakat przedstawiał niejako apokaliptyczną twarz z zaświatów, otwierał drzwi do jakiejś otchłani myśli, katastrofy, która dzieje się w ludzkiej głowie. Tak więc do plakatów Grzegorza często się dojrzewa” – ocenił Jarzyna.
Sam Laszuk opowiada też w książce o współpracy z reżyserami i o potrzebie przepracowania stereotypu, że plakat ma odzwierciedlać to, co „reżyserzy mają w głowie”:
.
Cytaty Laszuk o swoim zawodzie: „Możliwe, że stracę ten zawód, bo coś się nie poukłada i wtedy będzie mi smutno, ale taka jest kolej rzeczy. Znajdzie się inny, ciekawszy miejmy nadzieję.” („Miliard Rzeczy dookoła”) Laszuk o swoim zawodzie: „Wydaje mi się, że z książkami jest jak z butami, które się zużywają i trzeba je wyrzucać.” To zabawne porównanie ma uświadomić paradoks, który leży u podstaw zawodu projektanta i związane z nim napięcia. Laszuk idzie jeszcze dalej konstatując: „Nie jestem artystą. Jestem projektantem użytkowym.” „Szukałem zawodu, który pomoże mi zapanować nad chorobą polegającą na tym, że musiałem czytać każdą literę, każdy tekst jaki widziałem na ulicy.” („Miliard rzeczy dookoła”) „Istnieje w Polsce część pokolenia grafików, do którego ja się zaliczam, a które świadomie odcina się od tradycji polskiej szkoły plakatu. Ona oczywiście miała swoje gwiazdy w latach 50., 60., 70.