Okazało się jednak, że do miasta nad Angarą dotarło jedynie szesnastu delegatów, co skłoniło inicjatorów do obniżenia rangi zgromadzenia. Eserowcy nie odstąpili jednak od zamiaru obalenia władzy Kołczaka poprzez serię przewrotów w najważniejszych ośrodkach Syberii. Nie mogli przy tym liczyć na poparcie masowe, gdyż w Irkucku, Krasnojarsku i Władywostoku robotnicy byli skłonni raczej popierać bolszewikówJ. D. Smele, Civil war..., s. 555-556.. Postanowiono zatem poszukiwać poparcia wśród rozczarowanych białych oficerów, a następnie porozumieć się z Korpusem Czechosłowackim oraz interwencyjnymi siłami amerykańskimi, francuskimi i brytyjskimi.
Do początku października 1919 r. organizacja eserowców miała już komórki we wszystkich większych miastach Syberii. Najważniejszym ośrodkiem był Władywostok, gdzie już latem 1919 r. miał miejsce strajk powszechny przeciwko białym, stłumiony przez ekspedycje karne. Dlatego tam akcja przeciwko Kołczakowi mogła spotkać się z największym entuzjazmemJ. D. Smele, Civil war..., s. 557.. Syberyjscy eserowcy liczyli na to, że reprezentanci interwentów poprą ich wystąpienieJ. D. Smele, Civil war..., s. 558-559.. Jednak podjęta 17 listopada próba zbrojnego wystąpienia nie zdobyła poparcia interwentów, nie przerodziła się w masowe powstanie i została szybko i krwawo stłumionaJ. D. Smele, Civil war..., s.