Jej repertuar obejmuje blisko 600 różnych dzieł kompozytorów z różnych epok i krajów: arie z oper narodowych i zachodnioeuropejskich, rosyjską lirykę wokalną, utwory kompozytorów radzieckich oraz pieśni ludowe (rosyjskie, ukraińskie, czeskie, angielskie, szkockie, irlandzkie, norweskie, hiszpańskie, greckie).
Od 1929 roku koncertowała za granicą (Niemcy, Wielka Brytania, Turcja, Polska, Jugosławia, Bułgaria).
W latach 1950–1953 wykładała w Konserwatorium Moskiewskim (w 1952 została tu profesorem).
Członek Najwyższej Rady RSFSR I kadencji (1938–1946), od 1947 w Radzie Miasta Moskwy. Przez 30 lat była przewodniczącą prezydium zarządu w Centralnym Domu Artystów. Zajmowała stanowiska kierownicze w studiu operowym Teatru Bolszoj, zasiadała w prezydium Ogólnozwiązkowego Stowarzyszenia na rzecz Stosunków Kulturalnych z Zagranicą.
Członek Komunistycznej Partii Związku Radzieckiego od 1940 roku.
W 1947 w Soczi przy ulicy Czernomorskiej zbudowała daczę z zamiarem otwarcia w niej studia operowego i wokalnego.