Bracia Krzemińscy, Władysław Krzemiński (ur. 16 sierpnia 1871 w Radomiu) i Antoni Krzemiński (ur. 3 kwietnia 1882 w Dąbrówce Nadgórnej k. Radomia) – filmowcy, pionierzy polskiej kinematografii, założyciele pierwszego kina w Polsce.

Życiorys mały|Tablica na Piotrkowskiej 120 w Łodzi upamiętniająca otwarcie kina Władysław i Antoni pochodzili ze zubożałej szlachty herbu Prus III. Ich rodzicami byli Stanisław i Tekla z Kędrów. Starszy z braci, Władysław urodził się w Radomiu 16 sierpnia 1871 roku. Natomiast młodszy urodził się 3 kwietnia 1882 roku koło Radomia, w Dąbrówce Nadgórnej. Przygoda braci z kinem zaczęła się, gdy Władysław podczas swoich podróży po świecie zainteresował się kinematografem braci Lumière. We wrześniu 1899 roku w Łodzi przy ulicy Piotrkowskiej 17, bracia Krzemińscy otworzyli przedsiębiorstwo rozrywkowe pod nazwą „Gabinet Iluzji”. Prezentowano tam efekty świetlne i przeźrocza z zakresu astronomii oraz przeźrocza krajoznawcze. Braciom udało się sprowadzić z zagranicy projektor do wyświetlania filmów oraz 18 filmików, dzięki czemu mogli urozmaicić swoje pokazy.