matka Liliany zginęła w czasie wojny. Do wybuchu powstania warszawskiego Liliana, przedstawiająca się jako Krysia Wójcik, ukrywała się u Stupnickich. Dziewczynki brały udział w tajnym nauczaniu. Do mieszkania na Żoliborzu przychodzili także inni ukrywający się Żydzi: Ryszard Grynberg i Mikołaj Borenstein. Borensteinowi Janina pomogła załatwić kenkartę i pracę w sąsiednim budynku. Po wybuchu powstania kobiety przebywały w piwnicach domu. Po powstaniu kobiety trafiły do obozu przejściowego w Pruszkowie.
Stamtąd zostały skierowane przez Niemców do Krakowa. Podczas wywózki udało się zbiec. Wczesną wiosną 1945 przyjechały do Warszawy. Bezpośrednio po wojnie Stupnickie przeprowadziły się do Gdańska. Janina zaczęła pracować w administracji wojewódzkiej, podobnie jak przed wojną zajmowała się działalnością społeczną w Lidze Kobiet, w Towarzystwie Przyjaciół Żołnierza oraz w Polskiej Partii Socjalistycznej. Jej działalność spotykała się z dezaprobatą Urzędu Bezpieczeństwa, który wzywał ją na przesłuchania. Wróciły do Warszawy. Janina ponownie zaczęła pracować jako nauczycielka. W 1954 spłonął ich domek w Międzylesiu.
Cała trójka Żydów przeżyła wojnę. Anna Stupnicka utrzymywała kontakt z Grynbergiem do lat 70. Liliana Alter (po mężu Ridler) po wojnie wyjechała do cioci we Francji.