Nauczał rysunku w warszawskich gimnazjach żeńskich oraz technik graficznych w Szkole Sztuk Pięknych im. Wojciecha Gersona i Szkole Sztuk Pięknych Blanki Merècre. Do jego uczennic należała m.in. Jadwiga Habrik-WiśniewskaKubaszewska H., 1979: Habrik-Wiśniewska Jadwiga. W: Bartnicka-Górska H. i in.: Słownik artystów polskich i obcych w Polsce działających, tom III. Zakład Narodowy im. Ossolińskich. Polska Akademia Nauk, strona 5.
Ignacy Łopieński zmarł bezpotomnie w 1941 roku (w literaturze często publikowana niewłaściwa data, rok 1944). Pochowany został na warszawskim cmentarzu Powązkowskim w grobie swego ojca (kwatera 32–2–17).
Ordery i odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi (5 maja 1931) „za zasługi na polu pracy artystycznej i społecznej”.
Przypisy
Bibliografia Wilhelm Schölermann, Polnische Radirungen nach polnischen Meistern, „Die Graphischen Künste” 1897, R. 20, s. 121–124. Henryk Piątkowski, Ignacy Łopieński, „Tygodnik Ilustrowany” 1901, nr 30,s. 585–588. Wilhelm Zwierowicz, Ignacy Łopieński. Szkic biograficzny z 11 reprodukcjami, Warszawa . Zuzanna Pruszyńska, Łopieński Ignacy [w:] Polski Słownik Biograficzny, t. 18, Wrocław–Warszawa–Kraków–Gdańsk 1973, s. 411–412. Jacek Strzałkowski, Łopieński Ignacy [w:] Słownik artystów polskich i obcych w Polsce działających (zmarłych przed 1966 r.), t.