Hipolit Jazdon (ur. 10 sierpnia 1884 w Wijewie, zm. 10 lipca 1957 w Borku Wielkopolskim) – żołnierz armii niemieckiej, oficer Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Syn Wojciecha – rolnika i Józefy z Rękosiów. Absolwent szkoły rolniczej we Wschowie, agronom. W 1914 powołany do armii niemieckiej i w jej szeregach walczył na frontach I wojny światowej. Po zdemobilizowaniu, 25 kwietnia 1919 wstąpił do odrodzonego Wojska Polskiego i otrzymał przydział do 3 pułku strzelców wielkopolskich. W stopniu podporucznika, od 29 lipca 1919 walczył na froncie polsko-bolszewickim. Pod Garwolinem, na czele swej kompanii wykonał śmiały kontratak. Za udział w walkach odznaczony został Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari. 28 lutego 1921 otrzymał awans na porucznika i w tym też roku został przeniesiony do rezerwy. Do września 1939 administrował majątkiem Koszkowo, należącym do Rogera hr. Raczyńskiego, a także od 1929 prowadził własne gospodarstwo w Porębie. W czasie okupacji wysiedlony przez Niemców w okolice Lublina. W marcu 1945 powrócił do Poręby, a od 1952 mieszkał w Borku.