premier Wielkiej Brytanii Winston Churchill i prezydent USA Franklin Delano Roosevelt spotkali się na konferencji w Casablance i zdecydowali się wylądować na Sycylii, której okupacja mogłaby potencjalnie zapewnić aliantom kontrolę nad śródziemnomorskimi szlakami żeglugowymi i dostęp do lotnisk bliżej Włoch kontynentalnych i terytorium Niemiec. Aliancką inwazję na Sycylię ukryto pod kryptonimem Operacja Husky, a jej planowanie rozpoczęło się w lutym. Zakładano, że brytyjska 8 Armia pod dowództwem gen. Bernarda Montgomery'ego wyląduje w południowo-wschodnim rogu wyspy i kierować się będzie na północ do portu w Syrakuzach. Dwa dni później amerykańska 7 Armia, dowodzona przez gen. George'a Pattona, wyląduje w zachodnim rogu wyspy i ruszy w kierunku portu w Palermo. Lądowania miały się odbyć jednocześnie na odcinku o długości 160 km południowo-wschodniej linii brzegowej wyspy.

Ze swojej strony 1 Dywizja Powietrznodesantowa miała przeprowadzić trzy operacje powietrznodesantowe siłami wielkości brygady;