Jaskinia jest wilgotna i bez przewiewu. Rozproszone światło słoneczne dociera tylko do zakrętu korytarza. Okolice otworu porastają glony, mchy i porosty. W korytarzu obserwowano dużą ilość pająków (m.in. sieciarz jaskiniowy Meta menardi), ćmy, komary, motyla szczerbówka ksieni Scoliopteryx libatrix i niewielkie ślimaki.
Historia poznania i dokumentacji Jaskinia jest znana od dawna, jednak rzadko odwiedzana. Znajduje się w wykazie jaskiń M. Szelerewicza i A. Górskiego z 1986 r, pod nazwą Schronisko w wąwozie Na Łopiankach V. Dokumentację opracowali A. Górny i P. Malina w październiku 1999 r. Plan opracował A. Górny.
mały|240px|lewo|Otwór Przypisy Jerzy Kondracki, Geografia regionalna Polski, Warszawa, Wyd. Naukowe PWN, 1998, M. Szelerewicz, A. Górny, Jaskinie Wyżyny Krakowsko-Wieluńskiej. Warszawa-Kraków: Wydawnictwo PTTK Kraj, 1986, s. 200
Kategoria:Jaskinie Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej