Jako kilkunastolatek w latach 1943/44 był członkiem Armii Krajowej i działał pod pseudonimem „Jędor”. Jesienią 1944 r., z grupą kolegów z AK, wstąpił ochotniczo do Wojska Polskiego. W listopadzie 1945 r. został zdemobilizowany w stopniu kaprala pchor. w celu dalszej nauki. W czerwcu 1946 r. uzyskał świadectwo dojrzałości w Siedlcach. W latach 1946–1950 studiował na Uniwersytecie Wrocławskim Wydział Humanistyczny Sekcja Historii. Ukończył seminaria: prof. Karola Maleczyńskiego, Pawła Rybickiego, prof. Henryka Wereszyckiego, prof Stefana Inglota, u którego napisał pracę magisterską pt.: „Rozwój demograficzny m. Wrocławia w XIX w.” (drukowana w „Sobótce” Nr 2/1958). W 1951 r. uzyskał tytuł magistra. W czasie studiów pracował zawodowo i społecznie. W latach 1946–1948 pracował jako strażnik przemysłowy w P.S.S. we Wrocławiu. W latach 1948–1951 pełnił funkcję asystenta w Archiwum Państwowym we Wrocławiu.