Turystyka slumsowa (, lub Agnieszka Gandecka, Ostatnia enklawa autentyczności? Slumsy jako atrakcja turystyczna, w: Turystyka Kulturowa, Nr 6/2016 (listopad-grudzień 2016), s. 90–107) – odmiana turystyki kulturowej, której przedmiotem jest zwiedzanie slumsów i enklaw biedy, przede wszystkim w krajach Globalnego Południa.

Historia thumb|200px|Zabawa w slumsach Kenii Początki turystyki slumsowej sięgają XIX wieku, kiedy to przedstawiciele dziewiętnastowiecznej brytyjskiej klasy średniej i wyższej udawali się do dzielnic nędzy. Również w USA organizowano wówczas wycieczki po biednych dzielnicach Nowego Jorku i Chicago. W latach 80. i 90. XX wieku pomysł przyjął się w Brazylii, zwłaszcza w slumsach Rio de Janeiro. W trakcie trwania Szczytu Ziemi w Rio (1992) lokalne agencje turystyczne włączyły do swojej oferty możliwość zwiedzania dzielnic nędzy. Obecnie główne kierunki to, oprócz Brazylii (Rocinha), Kenia (Kibera), Indie (Bombaj – Dharavi, Dehli), Meksyk, RPA (Khayelitshy), Namibia, Argentyna, Egipt, Indonezja, Jamajka i TajlandiaAgnieszka Łukaszczyk, Turystyka slumsowa.