Zespół ruchomy (zamek i mechanizm powrotny) był podobny jak we wcześniejszym EMP. Jedyna większą zmianą była zamiana pojedynczej tulei otaczającej sprężynę powrotną dwoma teleskopowymi segmentami.
Badania EMP 36 wykazały, że jest to udana broń, ale konkurencyjny MP 36III skonstruowany w firmie Haenel ma bardziej udaną konstrukcję mechanizmu powrotnego. Okazało się jednak że rozwiązania zastosowane w MP 36III naruszają patenty należące do firmy Erma. Ostatecznie pod naciskiem wojskowych obie firmy zawarły ugodę. Postanowiono połączyć koncepcję EMP 36 (układ broni) z zamkiem i mechanizmami wewnętrznymi MP 36III. Efektem tych prac stał się MP 38
Opis konstrukcji Pistolet maszynowy EMP 36 był indywidualną bronią samoczynną. Zasada działania automatyki oparta na odrzucie zamka swobodnego. Strzelanie z zamka otwartego seriami. Trzon zamkowy miał postać walca w wydrążeniu którego umieszczona była ruchoma iglica na masywnej żerdzi. Żerdź otoczona sprężyną powrotną. Sprężyna powrotna w osłonie teleskopowej z dwóch tulei. Zasilanie z magazynków o pojemności 32 naboi. Przyrządy celownicze składają się z muszki i celownika przerzutowego. Lufa wkręcona w komorę zamkową zakończona podstawą muszki i hakiem ułatwiającym strzelanie przez otwory strzelnicze pojazdów. Łoże i chwyt pistoletowy z bakelitu. Kolba składana pod spód broni.
Bibliografia Leszek Erenfeicht, MP 40: jak to ze "szmajserem" było, Strzał 9/05.
EMP 36