jako kierownik Zakładu Geografii Ekonomicznej Morza na Wydziale Biologii, Geografii i Oceanologii UG (-1992). Jednocześnie był zatrudniony w Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Słupsku (1985–1990). Wykładał też w Niemczech, w Szwecji, Finlandii i Kanadzie. Brał udział w konferencjach naukowych. W 1992 przeszedł na emeryturę.
Był redaktorem naczelnym kwartalnika „Science for Peace” (Nauka dla Pokoju) (1989–1991) i członkiem Komitetu Naukowego „Kwartalnika Geograficznego” w Gdańsku (1996). Pełnił funkcje w stowarzyszeniach naukowych: Polskim Towarzystwie Geograficznym, Polskim Towarzystwie Nautologicznym, Gdańskim Towarzystwie Naukowym, Komitecie Badań Morza Polskiej Akademii Nauk, Instytucie Bałtyckim, Instytucie Morskim, Międzynarodowej Unii Geograficznej (International Geographical Union), Professors World Peace Academy etc., również w Związku Nauczycielstwa Polskiego, Akademickim Związku Sportowym, NSZZ „Solidarność” (1980–1981) i Lidze Morskiej.
Był ponownie inwigilowany i represjonowany w czasie stanu wojennego. W 1991 minister spraw zagranicznych Krzysztof Skubiszewski zaoferował mu objęcie stanowiska ambasadora RP w Budapeszcie, którego nie przyjął.