Pod koniec lutego po raz drugi w karierze wziął udział w mistrzostwach świata. W Lahti wystartował we wszystkich trzech konkurencjach w kombinacji norweskiej – w konkursie indywidualnym rozgrywanym metodą Gundersena (skoki na skoczni normalnej i bieg na 15 km) zajął 40. miejsce, w sprincie (skoki na skoczni dużej i bieg na 7,5 km) uplasował się na 17. miejscu, a w konkursie drużynowym (skoki na skoczni normalnej i sztafeta 4×5 km) zajął ostatnie, 11. miejsce, startując w zespole z Vahurem Tasane, Villu Tederem i Tambetem Pikkorem. Osiągnięte przez Salumäe siedemnaste miejsce w sprincie było jego najlepszym osiągnięciem indywidualnym na zawodach rangi mistrzowskiej. W sprincie po pierwszej części rywalizacji (skokach) Salumäe plasował się na trzecim miejscu, za Jaakko Tallusem i Marco Baacke. Słabszy czas biegu (51. wynik) spowodował jednak jego spadek w klasyfikacji. W pierwszym konkursie indywidualnym sytuacja była dość podobna – po skokach Estończyk zajmował ósme miejsce, a w biegu uzyskał 53. rezultat i spadł na dalszą pozycję.

W marcu w Oslo po raz pierwszy w karierze wystąpił w Pucharze Świata w kombinacji norweskiej. W pierwszych zmaganiach (na dystansie 15 km) nie ukończył rywalizacji i nie został sklasyfikowany, w drugich (na dystansie 7,5 km) zajął 47.