Nasz człowiek w Hawanie (ang. Our Man in Havana) – brytyjska komedia szpiegowska z 1959 roku w reżyserii Carola Reeda. Adaptacja powieści Grahama Greene’a pod tym samym tytułem.

Fabuła Hawana na przedrewolucyjnej Kubie. Jim Wormold to skromny sprzedawca odkurzaczy, który nie potrafi niczego odmówić swojej dorastającej córce Milly. Jednak życzenia jedynaczki zaczynają dalece przerastać możliwości finansowe ojca. Gdy Jim zaczyna martwić się, skąd wziąć pieniądze dla Milly na opłacenie członkostwa w ekskluzywnym klubie jeździeckim, nieoczekiwanie otrzymuje propozycję współpracy od Hawthorna – rezydenta brytyjskiego wywiadu na Karaibach. Wormold wyraża zgodę skuszony sowitym zarobkiem, chociaż nie ma pojęcia o pracy w wywiadzie. Jego pierwsze, nieudolne próby werbunku wpływowych na wyspie osób kończą się fiaskiem. Jednak pieniądze przyobiecane z centrali na sfinansowanie siatki wywiadowczej, którą ma zbudować, pobudzają jego inwencję. Na listę swoich współpracowników wpisuje autentyczne osoby z różnych sfer Hawany (pilota samolotu, dyrektora banku, tancerkę klubu nocnego, znajomego lekarza) i, opierając się na ich rzekomych informacjach, zaczyna wysyłać raporty.