Kolejny remont przeprowadzono w 1996 roku.

We wnętrzu zachował się cenny zespół jednorodnego manierystycznego wyposażenia z około 1630 roku autorstwa warsztatu małopolskiego, szczególnie ołtarz główny, tabernakulum, balustrada komunijna, ambona (przebudowana w XVIII wieku), balkon chóru muzycznego, drzwi.

Nagrobek Mikołaja i Barbary Wolskich z wapienia pińczowskiego i wapienia bolechowickiego ufundował ich syn Kazimierz między 1623-1639 rokiem i wykonał go warsztat z Chęcin. Jest on obecnie uszkodzony, bo nie zawiera siedmiu rzeźb. W 1765 roku wybudowano obecnie istniejącą barokową dzwonnicę. W czasie I wojny światowej Rosjanie zrabowali z niej trzy dzwony, w tym jeden z 1620 roku. Na cmentarzu zachowała się wmurowana w ogrodzenie barokowa kamienna płyta Anny Czyżerskiej z 1752

Klasztor Kanoników Laterańskich

Klasztor ufundował kasztelan witebski Mikołaj Wolski i jego żona Barbara Woynianka, a fundację tę 3 listopada 1617 roku zaakceptowała kapituła konwentu Bożego Ciała na krakowskim Kazimierzu, którego klasztor został filią. Akt fundacyjny Mikołaj i Barbara Wolscy podpisali 1 sierpnia 1620 roku. Kamień węgielny pod budowę kościoła położono 31 maja 1619 roku.