Okres milczenia i powrót literacki W okresie 1914–1934 prawie w ogóle nie publikowała. Przyczyny jej znikomej aktywności literackiej i publicystycznej w tym czasie nie są do końca znane. W 1934 roku zakończyła dwudziestoletni okres milczenia za sprawą zbioru krótkich form zatytułowanych Ludzie, którzy jeszcze żyją. W tej publikacji powróciła do tematów, którymi zajmowała się na początku swej kariery, a które w późniejszym czasie porzuciła. Bohaterami Ludzi, którzy jeszcze żyją są ubodzy mieszkańcy zlokalizowanego pod Łodzią sztetla (prawdopodobnie Piotrkowa).
Wybrane teksty Opublikowane pod prawdziwym nazwiskiem Ryfka Piszczyk (Z galerii portretów nieinteresujących),1901 (debiut literacki) Maciek i Mosiek (Z szarych obrazków), 1902 Ruchla żołnierka (Z galerii typów nieinteresujących), 1903 Nad trzęsawiskiem, 1905
Opublikowane pod pseudonimem Czesław Halicz Sztuka i ideały etyczne, 1902 W noc świętojańską, 1902 List z wojny, 1905 Opowieść o pomarańczy, 1911 Niemiła awantura, 1911 Konstanty Meunier, 1911 Portret Henryka VIII, 1911 Kronika jednego życia, 1938
Dramaty Sąd, 1911 – 2.