Mirosław Kobzareff (ur. 2 lutego 1900 w Piotrkowie, zm. 26 lipca 1920) – żołnierz Legionów Polskich, oficer Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się w rodzinie Bazylego i Aleksandry z Bubnów. Studiował na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. W czasie pobierania nauki wstąpił do Polskiej Organizacji Wojskowej, a w 1914 do Legionów Polskich.

Od listopada 1918 w odrodzonym Wojsku Polskim. W 4. kompanii 23 pułku piechoty walczył na froncie polsko-ukraińskim i polsko-bolszewickim. Od 24 marca do 9 czerwca 1919 był uczniem Klasy „N” (klasa 9.) Szkoły Podchorążych Piechoty. 21 czerwca 1919 Naczelny Wódz Józef Piłsudski mianował go z dniem 1 czerwca 1919 podporucznikiem w piechocieDz. Rozk. Wojsk. Nr 73 z 5 lipca 1919 roku, s. 1648..

W czerwcu 1920 podczas ataku na wieś Ustawy, na czele swojego plutonu, zdecydowanym atakiem zdobył bolszewickie okopy, następnie przez dłuższy czas zdołał utrzymać nową linię obrony. Za czyn ten odznaczony został pośmiertnie Krzyżem Srebrnym Orderu Wojskowego Virtuti Militari. 22 lipca 1920 został ranny w walce o wieś Bielska Wola.