W kierunku północnym od szczytu odchodzi masywny grzbiet, który wkrótce opada w kierunku północno-wschodnim na Železný vrch (817 m n.p.m.), następnie idzie połogo w kierunku północno-zachodnim na Barandov diel (812 m n.p.m.), po czym długo i łagodnie opada ku północy pomiędzy doliny wspomnianych Beléj i Opátki aż po brzeg zbiornika zaporowego Ružín. Natomiast w kierunku południowym od szczytu odchodzi wąski grzbiet, który następnie systematycznie opada w kierunku południowo-wschodnim przechodząc w niski dział, stanowiący wododział między dorzeczami Hornadu i Bodvy.
Cały masyw jest zalesiony, jedynie od strony południowo-wschodniej pod szczytem znajduje się niewielka polana.
Turystyka Na wspomnianej polanie pod szczytem wznosi się popularne schronisko turystyczne znane jako Chata Lajoška. Jest ono węzłem znakowanych szlaków turystycznych. M. in. drogą wzdłuż południowej podstawy kopuły szczytowej biegnie najdłuższy szlak słowackich gór – czerwono znakowana Cesta hrdinov SNP. Sam szczyt, całkowicie zalesiony, z reguły nie jest odwiedzany przez turystów.
Bibliografia Ďurček Jozef a kolektív: Slovenské rudohorie. Volovské vrchy a Čierna hora. Turistický sprievodca ČSSR, wyd. Šport, slovenské telovýchovné vydavateľstvo, Bratislava 1988; Volovské vrchy - Košice, Turistická mapa 1:50 000, 3 wydanie, wyd. VKÚ Harmanec 2005, ;
Kategoria:Szczyty Rudaw Spiskich