Później kręcił przeważnie lekkie komedie, m.in. Głowę rodziny (1967) z Nino Manfredim w roli głównej czy Urlop w więzieniu (1971) z Alberto Sordim, który za swoją kreację zdobył Srebrnego Niedźwiedzia dla najlepszego aktora na 22. MFF w Berlinie. Sukces przyniosły mu neapolitańskie komedie Café Express (1980) z Manfredim oraz Posyła mnie Picone (1984) z Giancarlo Gianninim.
Żonaty z Biancą Marchesano, z którą miał czworo dzieci: córkę Caterinę oraz synów Franceska, Tommaso i Guglielmo. Loy zmarł na zawał serca w Fiumicino pod Rzymem w wieku 69 lat. Został pochowany na rzymskim cmentarzu Campo Verano.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Urodzeni w 1925 Kategoria:Włoscy aktorzy filmowi Kategoria:Włoscy aktorzy telewizyjni Kategoria:Włoscy reżyserzy filmowi Kategoria:Włoscy scenarzyści Kategoria:Zmarli w 1995 Kategoria:Ludzie urodzeni w Cagliari