24 marca 2009 roku w życie weszła ustawa z dnia 24 listopada 2008 r. o służbie cywilnej. Przywróciła ona instytucję Szefa Służby Cywilnej jako centralnego organu administracji rządowej, właściwego w sprawach służby cywilnej. W 2009 roku w życie weszła nowa pragmatyka samorządowa przewidująca trzy podstawy nawiązania stosunku pracy: umowę o pracę, wybór oraz powołanie (zrezygnowano z mianowania). Stosunek pracy osób zatrudnionych na podstawie mianowania został przekształcony 1 stycznia 2012 r. w stosunek o pracę na czas nieokreślony.
Podstawy zatrudnienia w prawie urzędniczym W prawie urzędniczym wyróżnia się trzy sposoby zatrudnienia: mianowanie, umowę o pracę, powołanie oraz wyjątkowo – wybór.
Mianowanie jest stosunkiem urzędniczym opartym na akcie mianowania (nominacji). Jest najtrwalszą formą zatrudniania pracownika. Obecnie mianuje się m.in. nauczycieli akademickich oraz urzędników służby cywilnej.
Powołanie jest czynnością jednostronną, wywołującą podwójny skutek prawny: powierzenie stanowiska oraz nawiązanie stosunku pracy. W drodze powołania obsadzane są stanowiska kierownicze. Na podstawie powołania zatrudnia się m.in.