Jest to sposób najrzadziej spotykany, jednak najczęściej zalecany, gdyż słowo będzie zrozumiałe dla wszystkich posługujących się esperanto

Sposób wymowy w duchu esperanckim nie oznacza bynajmniej, że każdą literę wymawia się na sposób esperancki, ale że tam gdzie to możliwe używa się wyłącznie dźwięków występujących w esperanto. Celem takiej wymowy jest znalezienie sposobu na przekazanie znaczenia wyrazów wszystkim esperantystom. Dotyczy to zwłaszcza dźwięków zapisywanych literami q, w, x i y. Uzywa się następujących zamienników: q → k, qu → kv w → ŭ albo v x → ks y → j albo i

Akcent Akcent w języku esperanto realizuje się przez silniejsze wymówienie samogłoski w stosunku do innych. W języku esperanto akcent pada na przedostatnią sylabę wyrazu, np. homo, kompreneble, ankaŭ, przy czym dzieje się tak zarówno w przypadku wyrazów zbudowanych z jednego morfemu, jak i polimorficznych (np. bonvenigas, dompordo). Jedynym wyjątkiem jest emfatyczna konieczność podkreślenia jednego z członów złożenia, wynikająca z szerszego kontekstu: Iru maldekstren, ne dekstren!