Najrzadziej używaną samogłoską jest /u/ (3,08%).
Samogłoski Istnieje pięć samogłosek, które dzielą się następująco: Typ Przednie Centralne Tylne Przymknięte i u Średnie e o Otwarte a
Ich wymowa nie jest ściśle ograniczona do określonego miejsca artykulacji w jamie ustnej, a ich granice w ramach wymowy indywidualnej są dość szerokie, pod warunkiem że poszczególne samogłoski różnią się od innych. Ścisłe reguły nie istnieją.
W języku esperanto występują podwójne samogłoski, na przykład: treege, metroo. Nie stanowią one długiej samogłoski i wymawia się je oddzielnie.
Iloczas thumb|Przykład wymowy esperanckiej Klasycznego iloczasu w języku esperanto nie ma, natomiast występuje zjawisko występowania różnej długości samogłosek o charakterze niefonemicznym. Samogłoski akcentowane są z natury dłuższe i zjawisko to dotyczy wszystkich samogłosek. I tak w wyrazie murmuri, gdzie akcent pada na środkową samogłoskę u, jest ona dłuższa niż pierwsze u. O długości samogłoski decyduje również kontekst spółgłoskowy, czyli bezpośrednie otoczenie samogłoski. Samogłoski, po których następuje zbitka spółgłoskowa, są z natury krótsze niż te, po których występuje tylko jedna spółgłoska, np. w parze wyrazów paro i parto. Mimo że obie samogłoski są akcentowane, w wyrazie parto samogłoska a jest krótsza.