Cierpiały tak wielką nędzę, że żywić się musiały liśćmi pokrzywy.
W końcu przybyły do sąsiedniego królestwa, w którym następcą tronu był ów królewicz, który kiedyś starał się o jej rękę. Tam również cierpiały nędzę. Kucharz królewski ulitował się w końcu nad nimi i zatrudnił w kuchni jako posługaczki.
Ojciec królewicza, którego kiedyś kochała Malena, przeznaczył mu inną narzeczoną, która była kobietą złą i tak brzydką, że nie chciała, aby ktokolwiek ją widział. W dniu ślubu nie chcąc by książę ją zobaczył, rozkazała Malenie by zajęła jej miejsce. Podczas wesela książę założył złoty naszyjnik na szyję Malenie jako dowód ich małżeństwa.
Po ślubie, gdy książę spotkał się z prawdziwą narzeczoną, spostrzegł, że nie jest tą, którą poślubił. Nie miała też złotego łańcucha. Naciskana przez księcia ujawniła prawdę.
Książę wyruszył poszukać tej z którą się ożenił. W międzyczasie brzydka księżniczka wysłała służących, by zabili Malenę. Książę przybył jednak na czas, by ją uratować. Wówczas rozpoznał w niej księżniczkę Malenę, o której rękę się starał.