thumb|250px|Wynik symulacji pola magnetycznego Ziemi Teoria Dynama Magnetohydrodynamicznego zwana teorią dynama – teoria opisująca istnienie pola magnetycznego ciał niebieskich, w tym też Ziemi.
Wstęp historyczny Początkowo przypuszczano, że pole magnetyczne Ziemi pochodzi od namagnesowanych pokładów związków żelaza, a szczególnie jądra Ziemi (ferromagnetyków). Pod koniec XIX wieku zwrócono uwagę, że temperatura wnętrza Ziemi jest wysoka, a substancje w wysokich temperaturach przestają być ferromagnetykami (temperatura Curie). W 1908 G. Hale odkrył pole magnetyczne w widmie Słońca, a w następnych latach odkrywano je także na innych gwiazdach.
Magnetohydrodynamiczne dynamo Plazma może być rozważana jako płyn i opisywana równaniami hydrodynamiki. Będąc zjonizowanym gazem, jest źródłem pola magnetycznego i elektrycznego. Ruch plazmy w polu magnetycznym opisywany jest natomiast równaniami magnetohydrodynamiki, w skrócie MHD. Zmiany tego pola powodują powstanie dodatkowej siły elektromotorycznej, jak w prądnicy, a przepływy plazmy mogą być opisywane jako obwody elektryczne.