Tamy Sweetwater Dam i w Lower Otay Lake przepełniły się. Deszcz ustał 20 stycznia, ale wznowił się dwa dni później. 27 stycznia tama Lower Otay pękła, powodując spustoszenie i prawdopodobnie śmierć 20 osób.

4 lutego Hatfield powiedział na konferencji prasowej, że szkody nie powstały z jego winy, a miasto powinno było podjąć zawczasu odpowiednie środki ostrożności. Hatfield spełnił warunki umowy (napełnianie zbiornika), ale Rada miasta zgodziła się zapłacić pod warunkiem przejęcia przez Hatfielda odpowiedzialności za szkody w wysokości 3,5 mln dolarów. Poza tym nie było pisemnej umowy. Hatfield próbował najpierw wyciągnąć 4000 dolarów, a później pozwał Radę do sądu. W dwóch procesach deszcz został uznany za czyn Boży, co zwolniło go z odpowiedzialności za szkody, ale oznaczało równocześnie brak zapłaty.

Sława Hatfielda wzrosła, co przełożyło się na kolejne kontrakty na deszcz. Między innymi w 1929 roku próbował zatrzymać pożar lasu w Hondurasie i wypełnić wodą jezioro Big Bear na zlecenie firmy Bear Valley Mutual Water Company. Jednak podczas Wielkiego Kryzysu Hatfield musiał wrócić do swojego pierwotnego zajęcia, czyli sprzedaży maszyn do szycia.

Charles Hatfield zmarł 12 stycznia 1958 roku, zabierając swoją chemiczną formułę do grobu.