thumb|Spawarka elektryczna Spawarka elektryczna – urządzenie służące do spawania, czyli łączenia elementów metalowych przy wykorzystaniu dodatkowego spoiwa, najczęściej w postaci elektrody. Złączenie następuje w wyniku nadtopienia materiału łączonego i elektrody, pod wpływem temperatury łuku elektrycznego powstającego między materiałem a elektrodą.
Źródłem prądu spawania jest najczęściej transformator spawalniczy zasilany napięciem sieciowym, jednofazowym (w Polsce 230 V) lub trójfazowym (w Polsce 400 V). Napięcie spawania jest dużo niższe, w związku z koniecznością uzyskania dużej wartości natężenia prądu, zgodnie z zależnością:
Spawarki transformatorowe są urządzeniami dużymi i ciężkimi – np. dla prądu spawania 300 A masa spawarki sięga nawet 350 kg (starsze polskie spawarki Bester czy Ozas). Nowocześniejszymi urządzeniami są spawarki inwertorowe, w których zamiast transformatora spawalniczego wykorzystano falownik (), tj. układ elektroniczny składający się tranzystorów bipolarnych z izolowaną bramką (IGBT). Umożliwia to sterowanie prądem spawania za pomocą regulacji częstotliwości.