Pomimo zapału ludności do gaszenia pożaru, nie było to możliwe z uwagi na brak potrzebnych do tego przyrządów, tym bardziej, że w Sanoku nie istniała wówczas straż pożarna. Wobec tego akcja ratownicza była ograniczona do ewakuacji i wynoszenia rzeczy ruchomych. W palącym się klasztorze mieścił się wówczas C. K. Sąd Powiatowy oraz areszt, w związku z czym przebywający tam aresztowani zostali wypuszczeni. W dalszej kolejności ogień objął wykonaną z drewna dzwonnicę kościoła. Następnie pożar trawił południową pierzeję rynku i rozprzestrzeniał się w kierunku zachodnim, opanowując szkołę męską i docierając do rogu rynku, w którym mieściły się C. K. Urząd Podatkowy i C. K. Dyrekcja Skarbu. Potem płomienie trawiły zachodnią część rynku, w której istniały domy mieszkalne. W tym rejonie udało się ocalić magazyn tytoniowy zlokalizowany w budynku arsenału, jednak pożar idąc dalej, zwrócił się w stronę północną, w rejon łaźni miejskiej. Ponadto objął także wschodnią część rynku, dzielnicę żydowską po stronie północnej oraz dotarł do zabudowań przy placu św. Michała, leżącego nieopodal rynku w kierunku zachodnim. Został opanowany nieopodal realności Michała Słuszkiewicza i Drozda, po tym jak dokonano rozebrania dachów domów. Pożar trwał w nocy 9/10 maja 1872.