Maksymilian Baranowski (ur. 13 września 1913 w Złoczowie, zm. 2008 w Londynie) – polski i brytyjski architekt, poeta, dyrygent.
Życiorys Syn złoczowskiego weterynarza Antoniego Baranowskiego i Magdaleny z domu Zegraj. W sierpniu 1939 zmobilizowany w szeregi 52 Pułku Piechoty Strzelców Kresowych. Po wkroczeniu Armii Czerwonej został aresztowany i zesłany do łagru w Uchcie w Republice Komi, a następnie pod Kołymę, gdzie pracował przy budowie linii kolejowej. Zwolniony w ramach amnestii w 1942 przedostał się do miejscowości Tockoje, gdzie było miejsce grupowania Armii AndersaBaranowski Maksymilian (Oral History), Imperial War Museums, z którą przeszedł cały szlak bojowy jako kapitan 6 Pułku Pancernego "Dzieci Lwowskich II Korpusu Polskiego. Walczył pod Monte Cassino, po zakończeniu wojny postanowił nie wracać do Polski. Pozostał we Włoszech, gdzie przez rok studiował architekturę na Uniwersytecie w Rzymie. Następnie przeniósł się do Wielkiej Brytanii, gdzie kontynuował naukę na Polish University College, School of Architecture w Londynie. Studia ukończył w 1950, a następnie został architektem w Greater London Council. Podczas studiów poznał i poślubił pochodzącą z Grodna malarkę Janinę Zbaraszewską, z którą miał syna Krzysztofa. W 1956 otrzymał obywatelstwo brytyjskieNaturalisation, The London Gazette 14.08.1956.