XX wieku w okolicy wybudowano nowe bloki mieszkalne. Stare obiekty zarządzane są przez spółdzielnię mieszkaniową. Osiedle potocznie nazywane jest Bergmonką (od słowa bergman oznaczającego górnika).
Architektura Ceglane nietynkowane budynki w układzie szeregowym wzniesiono w stylu prostego historyzmu ceglanego. Umiejscowione są wzdłuż drogi, dziś zwanej ulicą Górniczą. W pobliżu przebiega linia kolejowa (zob. linia kolejowa nr 161). Założenie zaplanowano w otoczeniu zieleni wraz z wydzielonymi od frontu ogródkami, a także podwórzami gospodarczymi od tyłu, które wyposażono w komórki (chlewiki). Dwukondygnacyjne podpiwniczone domy z poddaszami wzniesiono na rzucie prostokąta, posiadają płaskie drewniane stropy i drewnianą więźbę. Czterospadowe dachy kryte są dachówką.
Poszczególne obiekty różnią się od siebie pod względem wyglądu i wielkości. Fronty domów nr 6 i 8 są do siebie podobne, charakteryzują się ryzalitami zwieńczonymi trójkątnymi szczytami i daszkiem trójspadowym. Dekorację stanowią pionowe podziały w formie ceglanych pilastrów. Elewacje tych budynków mają także wyodrębnione cokoły. Elewacja domu nr 9, mniejszego od pozostałych, posiada pilastry w narożach, cokół i wieńczący gzyms. W budynku tym zachowała się również facjatka, nakryta dwuspadowym dachem z naczółkiem.