Prawdopodobnie z mennicy tej pochodził także jedyny talar koronny, który wybito w znikomym nakładzie.
Mennica krakowska biła:
trojaki (1684–1685), szóstaki (1680–1685) oraz niewielką liczbę dwudukatówek (1685).
Litewskie W katalogach z drugiej połowy XX w. zamieszczono informację o istnieniu bardzo rzadkiego (R8) próbnego szóstaka litewskiego
na awersie z popiersiem króla w wieńcu laurowym, z literami TLB poniżej, na rewersie z Pogonią i legendą określającą przynależność terytorialną do Wielkiego Księstwa Litewskiego oraz datą 1679.
W opracowaniu podano ponadto, ale ze znakiem zapytania, Kraków jako miejsce przypuszczalnego wybicia.
W początku XXI w. znana jest jedynie odbitka w miedzi tej monety.
Miejskie Gdańska
Wśród miast pruskich własne monety bił tylko Gdańsk. Wobec nadmiaru szelągów toruńskich praktycznie nie wypuszczano tego gatunku. Tradycyjnie bito dukaty i dwudukaty – te pierwsze stosunkowo licznie, ale z przerwami.
Uchwała sejmowa z 1685 r. o zamknięciu mennic Rzeczypospolitej nie dotyczyła miast pruskich, które żyły już w innym systemie pieniężnym, a ponadto nie dzieliły się zyskiem menniczym z Koroną, więc motyw „fruktyfikowania” ich nie dotyczył. Dotyczył ich za to brak srebra, toteż Gdańsk do końca panowania Jana III Sobieskiego przeprowadził tylko dwie akcje mennicze: