W 1929 zorganizowała wieczór poświęcony literaturze i muzyce Japonii, w programie którego znalazł się jej odczyt poświęcony kobietom japońskim, a także recytacja jej noweli. W latach 1931–1932 wygłaszała w Warszawie odczyty o kobiecie japońskiej oraz wychowaniu dzieci i młodzieży. Pracowała w zarządzie Towarzystwa Polsko-Japońskiego, była członkiem zarządu Towarzystwa Polsko-Chińskiego (w 1930 zasiadała w Komisji Rewizyjnej) oraz członkiem Towarzystwa Literatów i Dziennikarzy Polskich (w 1935 wchodziła w skład zarządu) i ZAiKS-u.
W czasach dwudziestolecia międzywojennego Juszkiewiczowa doceniana była jako autorka baśni oraz oryginalnych książek dla dzieci i młodzieży, a także znawczyni kultury dalekowschodniej. Jej utwory dla dzieci były wystawiane jako sztuki teatralne – m.in. w 1933 Teatr Jaskółka wystawił jej baśń japońską Światło księżyca z opracowaniem muzycznym Anatola Zarubina i scenografią Jana Golusa.
Jej pierwszy mąż, rotmistrz rosyjskiego pułku Lion-Lew, zmarł w 1915 w Szpitalu Ujazdowskim w Warszawie, gdy Juszkiewiczowa miała zobowiązania we Władywostoku. Jej drugim mężem był literat, porucznik Władysław Juszkiewicz;