Kościół pw. Zmartwychwstania Pańskiego w Białymstoku – zbudowany w latach 1991–1996 w stylu nawiązującym do baroku.
Z zewnątrz w zamierzeniu miał być wzorowany na nieistniejącym unickim kościele pw. Św. Apostołów Piotra i Pawła w Berezweczu na Białorusi (dawne województwo wileńskie), który był znakomitym przykładem baroku wileńskiego. Wewnątrz znajdują się malowidła (m.in. Ewangelistów, papieża Jana Pawła II, prymasa Polski kard. Józefa Glempa). Wybudowany z inicjatywy proboszcza – ks. prałata Tadeusza Krawczenki.
Historia budowy Parafia rzymskokatolicka pod wezwaniem Zmartwychwstania Pańskiego w Białymstoku została erygowana 24 VI 1990 roku przez biskupa Edwarda Kisiela, administratora apostolskiego Archidiecezji w Białymstoku. Proboszczem nowej parafii został mianowany ks. prałat Tadeusz Krawczenko, prokurator Archidiecezjalnego Wyższego Seminarium Duchownego w Białymstoku i budowniczy białostockiego Seminarium, a uprzednio także kościoła parafialnego w Narewce. Pierwszą świątynią parafii pod wezwaniem Zmartwychwstania Pańskiego został drewniany kościół na cmentarzu św. Rocha przy ul. Antoniuk Fabryczny, który zbudowano w roku 1946, a rozbudowany w 1990 roku.