Przebieg bitwy Utworzenie przyczółka kachowskiego 7 sierpnia 1920 r. jednostki 13 Armii, dowodzonej przez Roberta Ejdemana, przeprawiły się przez Dniepr w rejonie wsi Bolsza Kachowka (ob. miasto Kachowka). Zdobycie przez czerwonych przyczółka na lewym brzegu rzeki miało na celu zatrzymanie spodziewanego marszu białych z Krymu na Ukrainę Prawobrzeżną, a w dalszej perspektywie uniemożliwienie zgrupowaniu wojsk Wrangla, które wyszły z półwyspu, powrotu na KrymKachowskij..., s. 254.. Czerwoni zdobyli kilka przyczółków na lewym brzegu Dniepru, jednak tylko ten pod Kachowką został utrzymanyE. Mawdsley, Wojna..., s. 334.. Do 12 sierpnia 52 dywizja strzelecka, 15 dywizja strzelecka oraz Dywizja Łotewska, a następnie również 51 dywizja strzelecka, przemieszczając się dalej na południe, osiągnęły linię Bolszaja Kopań-Bolszaja Majaczka-Lubimowka-Biełocerkowka. 51 dywizję, dowodzoną przez Wasilija Blüchera, uważano za najlepszą jednostkę w czerwonej 6 Armii. Z 51 dywizji wydzielono brygadę uderzeniowo-ogniową, do której wcielono najbardziej doświadczonych, zdyscyplinowanych i najlepiej zbudowanych żołnierzy. Na jej wyposażeniu znalazły się trzy czołgi (które ostatecznie nie wzięły jednak udziału w bitwie), dwa oddziały samochodów pancernych, dwa pułki piechoty (łącznie mniej niż 6 tys.